Storks JUN1

Storks JUN1
superjaar 2010

woensdag 13 april 2011

Bijna klaar

Na een heel tijdje dan eindelijk weer een nieuwe blog. Ik was vergeten om de laatste te verzenden namelijk.

Sinds de laatste keer dat ik iets heb geschreven zijn we niet meer weggeweest. We zijn elke dag weer gaan trainen hier. Ik moet dan ook zeggen dat de laatste tijd ik erg vermoeid ben :P

Als ik dit schrijf is het alweer 13 april. dit betekent dat ik over 16 dagen alweer wegga en ik over 17 dagen weer in nederland ben. Als je dat niet begrijpt moet je je kennis over de tijdzones weer even bijwerken.

De laatste tijd is alles erg snel gegaan. Je zit hier nu echt in een ritme van opstaan, trainen, rust, trainen en slapen. Ondanks dat dit erg zwaar is vind ik het nog steeds geweldig om te doen. In het weekend als je een beetje je rust kan pakken voel ik me dan ook erg goed. Ik denk dat ik me op dit moment nog nooit beter gevoeld heb.

De laatste tijd zijn we in het weekend wel steeds vaker weggegaan in het weekend. Dit komt omdat we eindelijk een paar plaatsen gevonden hebben waar je als 19-jarige hier wel inkomt. Ook zijn er een aantal nieuwe mensen met een auto waardoor we met zijn allen wegkunnen.

Voor de mensen die niet weten hoe dat dan gaat in een club hier als minderjarige, het gaat als volgt:
Om zeker te weten of je binnen kan komen bel je eerst, anders sta je er straks voor niks. vervolgens vraag je wat je voor ID mee moet nemen. Zij zeiden dat een rijbewijs goed was. Dan ga je er s'avonds heen. Als eerste word je de toegang geweigerd omdat een rijbewijs toch niet goed was. Het blijkt dat je je paspoort mee moet nemen.
Dan ga je klagen omdat je eerst gebeld had. De hoofd beveiliging komt erbij. Die gaat heel lang kijken naar je ID. Vervolgens na een kwartier vraagt hij mij om de dingen te vertalen die erop staan, je vraagt je af wat hij dan heeft staan doen met je ID. Je mag toch naar binnen.
Ze doen dan een grote rode band om je arm met daarop het woord underaged. Dan denk je dat is wel duidelijk. Nee, vervolgens pakken ze een grote, zwarte viltstift om op beide handen een groot, zwart kruis te zetten.
Dan wil je toegang betalen. Moet je twee keer zoveel betalen om binnen te komen omdat je geen alcohol drinkt. Uiteindelijk ben je binnen. Je wil dan wat drinken halen bij de bar. Je bestelt een cola. Ze vraagt of er nog iets van alcohol bij moet.
Ik laat haar mijn beide handen zien en mijn rode polsband. En het enige wat zij doet is haar schouders ophalen. Dan zegt ze I don't care just tell me if you want any kind of alcohol.
Waarom moest ik dan al het voorgaande doen denk je dan.

Maar goed ik ben wel blij dat ik eindelijk wat leuks kan doen op een zaterdagavond en niet thuis hoef te blijven.

Ik ga het hierbij wel weer afsluiten want er is niet echt veel nieuws te melden. Elke dag heeft nu bijna hetzelfde patroon. Zodra ik iets nieuws te horen krijg dan zal ik dat opsturen

dinsdag 29 maart 2011

Teamfoto

De periode van wedstrijden spelen is nu helaas voorbij.
Dit betekent dat de trainingen weer normaal verder gaan zoals ze vanaf het begin al zijn. Het krachtprogramma heb ik hier nu afgerond. Dit betekent dat de komende maand vooral getraind zal gaan worden op controle en armsnelheid.
Ik moet dus veel meer gaan gooien ipv krachttraining. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat op dit moment ook merk in mijn arm :P. Niet dat ik last heb van spierpijn of pijn in het algemeen heb. Mijn arm is gewoon vermoeid op het moment. Ik denk dat als ik dit eenmaal gehad heb ik de rest van het seizoen geen enkele last van blessures in mijn arm meer zal hebben.

Afgelopen maandag zijn opnieuw al onze gegevens gemeten. De resultaten daarvan voor mij zijn op dit moment erg goed.

- 14 kilo kwijt
- vetpercentage van 33 naar 18.3
- chronische leeftijd van 42 naar 14

Ik zal zeker verdergaan om dit nog verder omlaag te krijgen. Uiteraard worden er nog veel meer zaken gemeten maar ik weet niet alles uit mijn hoofd om het hier op te schrijven :P

Tijdens de eerdere wedstrijd met de phillies is er een teamfoto gemaakt. Ik heb eindelijk deze foto kunnen krijgen.
Helaas sta ik er op de overige foto's niet op omdat ik in die wedsrijd niet gespeeld heb.
Verder is er op dit moment niet veel nieuws te melden omdat we elke dag aan het trainen zijn, ook hebben we op dit moment last van een kleine tropische storm waardoor we naast de trainingen vrijwel niets kunnen doen.

Zodra er weer wat nieuws te melden is dan zal ik een nieuw bericht schrijven

maandag 21 maart 2011

Phillies

Ik wilde eerder een bericht schrijven. Maar omdat we maandag een wedstrijd tegen een single-A team van de Phillies zouden spelen heb ik even gewacht.

Eerst zal ik vertellen over de wedstrijd van woensdag. Dit was werkelijk de meest bizarre wedstrijd die ik ooit heb gezien.
Allereerst het veld. Dit was het slechtste veld dat ik ooit heb gezien, en ik was niet de enige. Iedereen, inclusief de coaches, vond het raar dat we op dit veld zouden moeten spelen.
Toen de wedstrijd eenmaal begonnen was bleek de umpire niet bepaald goed te zijn. De slagzone was enorm klein en de calls die hij maakte waren niet helemaal 100 procent.
Het toppunt was in de vierde inning. Een coach van de tegenstander bleef zeuren tegen de umpire, hij werd dan ook uit de wedstrijd gegooid. Een andere coach vond dat belachelijk en werd er ook uitgegooid. Vervolgens werd er een home-run geslagen door de tegenstander. Iedereen zag dat het geen foul-ball was, behalve de umpire. De speler werd zo boos omdat zijn home-run niet telde dat de umpire hem er ook uitgooide. Vervolgens waren de laatste twee coaches zo boos op de umpire dat ze verhaal gingen halen. Dus ook zij werden er uitgegooid.
Dit duurde in totaal ongeveer een uur. In de achtste inning was de tegenstander het zat en ging naar huis. Wij besloten om tegen onze eigen slagmensen te gooien zodat iedereen nog wat innings kon maken. maar na 1 inning besloten de umpires er ook vandoor te gaan.
Ondertussen waren wij het ook zat waardoor we maar weg zijn gegaan. We waren namelijk als laatste mensen over op een complex van een andere organisatie.

De wedstrijd van zaterdag heb ik niet gespeeld. De dag ervoor had ik iets te hard getraind met mijn arm waardoor ik zaterdag niet 100 procent was. Daarom besloot ik om deze wedstrijd niet te spelen.

Maandag gingen we naar de phillies. Het bleek dat we in hun spring training complex gingen spelen. Tegelijkertijd in het stadion was er een wedstrijd van het major leaque team aan de gang. Wij kwamen dus aan terwijl er een paar duizend mensen naar het stadion aan het lopen waren. Het was best wel gaaf om het complex binnen te lopen met 24 mensen in compleet outfit. De wedstrijd zelf duurde maar negen innings. Ondertussen hebben we hier 14 pitchers. Het is dus logisch dat niet iedereen kon gooien.
Daarom werd helaas het besluit gemaakt dat er 6 mensen zouden gooien., dit was zo omdat zij goed genoeg waren om misschien zelf bij de phillies te spelen. Niet verrassend zat ik hier niet bij.
We hebben dus in de bull-pen ons werk gedaan.
Wat erg leuk was is dat we allemaal tijdens de wedstrijd lunch aangeboden kregen. Ook mochten we 6 knuppels meenemen om te gebruiken bij onze eigen trainingen en kregen we een t-shirt om mee te nemen naar huis.

Vanaf dinsdag zijn de wedstrijden bijna voorbij en gaan de trainingen weer zwaarder worden.

Ik krijg binnenkort een CD waarop foto's staan waarop we aan het trainen zijn. ik zal zodra ik deze foto's heb ze online zetten

zondag 13 maart 2011

Helaas geen miami

Zo allereerst laat ik een aantal foto's zien van het huisje hier. Het is op dit moment alleen nog maar de binnenkant van het huisje omdat ik deze foto's pas s'avonds kon maken. Let aub niet op de rommel :P


Afgelopen week zouden we naar Miami gaan. Helaas waren wegens een storm alle velden daar niet bespeelbaar. Hierdoor hebben we dus geen wedstrijden kunnen spelen en zijn we niet naar miami gegaan.

We hebben dus weer erg veel getraind afgelopen week.
Ik moest van mijn coach iets veranderen aan de manier waarop ik mijn arm beweeg als ik aan het gooien ben. Omdat ik dit al zes jaar zo doe gaat dat niet zo makkelijk. Hiervoor heb ik een brace voor mijn arm gekregen, deze brace dwingt mijn arm op een andere manier te gooien.

Ik merk zeker dat ik hierdoor harder gooi. Dit zei mijn coach ook en dus zijn we het maar gaan testen op een speedgun. De eerste paar ballen waren niet harder als ik al had gegooid, maar toen ik eenmaal een beetje gewend was aan die brace ging het steeds harder. Het hardst wat ik heb gered tot nu toe is 78 mijl.

Hierbij moet ik wel zeggen dat mijn controle even volledig weg is. Ik ben namelijk nog niet helemaal gewend aan deze manier van gooien. Het zal dan ook wel een aantal dagen duren voordat ik deze snelheid constant, met een goede controle kan gooien.

Als het goed is hebben we deze week wel een aantal wedstrijden. We hebben er twee aan de east coast ergens, ik weet nog niet waar. We spelen ook zaterdag tegen een team hier in de buurt. Bij de wedstrijden van woensdag zullen er mensen van de Brewers en White sox (voor de mensen die dat niet weten, het zijn major leaque teams :P). Waarschijnlijk zal bij de wedstrijd van zaterdag iemand van de Rays aanwezig zijn.

Verder heb ik het tot nu toe erg naar mijn zin hier. Ik ben nu bijna op de helft van mijn verblijf hier. Tot nu toe is het allemaal erg snel gegaan. de komende weken zal ik proberen nog harder te gaan trainen als ik nu doe. Ik wil echt het uiterste eruit halen van mijn verblijf hier.

Voor de mensen die dit lezen laat gerust weten hoe het allemaal in Nederland gaat.

vrijdag 4 maart 2011

Try-out, Trainen Tigers en opnieuw Miami

Zo dan eindelijk na veel problemen met het internet hier een nieuwe blog.

Deze week hebben we veel getraind om ons voor te bereiden op vandaag. Er kwam namelijk een scout langs van de D-backs. Na een kleine terugval van mijn fastball door de zware trainingen moest ik vandaag weer wat harder gaan gooien.

Tijdens de bullpensessie die ik moest gooien ging het niet slecht. Ik had goede controle over fastball. Ook zaten er een aantal goede curves/sliders/changes tussen. Na afloop kreeg ik te horen dat mijn snelheid tussen de 68 en 74 mijl lag. Met de meeste ballen rond de 71. Het gaat dus steeds beter.
Mijn coach hier denkt nog steeds dat ik voordat ik wegga de 85 ga halen.

Met mijn blessures gaat het ondertussen ook steeds beter. Ik heb al bijna geen last meer van mijn hamstring en mijn rug.

Aanstaande maandag vertrekken we naar de tigers voor een try-out. Waarschijnlijk komen daar erg veel mensen op af, dus dit zal wel een leuke belevenis worden.

Daarna hebben we twee lichte trainingsdagen, dit komt omdat we donderdag opnieuw naar Miami vertrekken. We blijven daar voor twee nachten. We spelen twee wedstrijden. Iedereen krijgt dus aardig wat speeltijd. Ik ga ongeveer 3/4 innings gooien in die wedstrijd. Het zal goed zijn om te zien hoe dat zal gaan. Vrijdagavond gaan we met zijn allen wat leuks doen in Miami. Er wordt daar namelijk veel minder naar mijn ID gevraagd :P.

Zodra ik terug ben uit Miami laat ik weten hoe alles is gegaan

zaterdag 26 februari 2011

afgelopen week

Zo dan eindelijk een nieuw berich. We hebben hier te maken met een slechte internetverbinding dus het is de laatste tijd moeilijk om op internet te komen.

Deze week was erg zwaar. Omdat we geen bijzondere dingen te doen hadden deze week konden we erg zwaar trainen. Op het moment dat ik dit schrijf heb ik dan ook erg last van spierpijn. Gedurende de week heb ik twee kleine blessures opgelopen, in mijn hamstring en in mijn rug. Mijn hamstring zal weining problemen opleveren, daar zal ik maandag geen last meer van hebben. Mijn rug daarintegen zal ik wat langer last van gaan hebben denk ik.

Afgelopen donderdag werd onze snelheid weer gemeten tijdens een wedstrijdsimulatie. Omdat we erg zwaar getraind hadden was dit bij iedereen een stuk lager als de week daarvoor. Ook bij mij was dit het geval. De laatste bal die ik gooide daarintegen werd gemeten op 73 mijl. Dat is het hoogst wat ik tot nu toe heb gehaald.

We horen geruchten dat we volgende week naar de spring training site van de red sox gaan om met hun mee te trainen. Als dit inderdaad ook zo blijkt te zijn dan ben ik daar uiteraard erg blij mee want dat zal een ervaring worden die niet te vergeten zal zijn.

Afgelopen woensdag kreeg ik van mijn coach te horen dat ik met zwaardere polsgewichten moest gaan trainen. Ik werd meteen aan het zwaarste gewicht gezet dat mogelijk is. 25 pound per arm en een ijzeren bal van 12 pound. Hiermee moeten we bepaalde oefeningen doen om kracht op te bouwen in je arm, schouder en rug. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat ik nu een beetje last van mijn rug heb.

In ieder geval gaat alles op dit moment wel goed. Ondanks kleine vervelende blessures kan ik wel iedere dag gewoon doortrainen. Ik blijf ook verbeteringen zien aan mijn beweging en andere dingen dus ik kan niets anders doen als gewoon zo doorgaan en geduld hebben.

Bij het volgende bericht hoop ik wat foto's te kunnen uploaden

vrijdag 18 februari 2011

Miami

Allereerst een klein aantal foto's van Miami en de Marlins waar ik geweest ben.











Als je je afvraagt waarom maar zo'n klein aantal foto's heb genomen lees dan verder, het heeft namelijk een reden.

Woensdagochtend vier uur s'ochtends, we vertrokken met vier auto's richting de marlins waar de training ongeveer rond half negen zou beginnen. Na een lange rit kwamen we eindelijk aan op hun spring training site. Tot onze verbazing waren er ongeveer 250 mensen aanwezig. Het bleek dat het een open try-out was waar mensen een contract bij de marlins konden afdwingen. Dit wisten wij, inclusief onze coach, niet.

Maar goed, we hebben uiteraard wel meegedaan aan de try-out om te kijken hoe we het zouden doen. Het zal jullie niet verrassen dat ik niet ben teruggebeld :P. Toen we daar klaar waren zijn we naar ons hotel in Miami gereden. Na snel onze spullen in de hotelkamer te hebben gegooid zijn we richting strand gegaan. Daar hebben we met zijn allen een lange strandwandeling gemaakt en even lekker in het zand gelegen. Het was er ongeveer zo'n 28 graden, dus het was zeker niet verkeerd om daar te zijn.

Onze coach vertelde ons dat we ons moesten klaarmaken en om acht uur beneden in de lobby klaar moesten staan, hij zou ons een rondleiding door de stad geven. We moesten wel onze meest nette kleren aandoen. Om acht uur stond iedereen beneden klaar. Toen we naar buiten liepen zagen we ineens een aardig grote rookwolk vlakbij ons hotel. Het bleek dat een garage aan de overkant van de straat in brand stond. Dit was zeker geen kleine brand. Ik denk dat heel de brandweer van Miami was uitgerukt om dit te komen blussen. Omdat er geen gevaar was dat dit zou overslaan naar ons hotel zijn we de andere kant opgegaan richting de boulevard.

Daar hebben we met zijn allen wat gegeten in een restaurant. Vervolgens nam onze coach ons mee naar de rijkere buurt van Miami om daar de hotels en auto's te gaan bekijken. Het bleek dat hij elke sleutel/pas van de hotels bij zich had. Hoe hij daaraan kwam weten we niet :P Ik ben in hotels geweest waar je voor 10 dagen zo'n 400000 dollar moet betalen. Nou waren de hotels ook wel erg mooi moet ik zeggen. Het was net een stad in een stad.

Na dit allemaal gezien te hebben zijn we terug naar de boulevard gelopen. Hier kwamen we een man tegen die fietsen verhuurde. Nou is dit niet bijzonder, maar hij zei: Fietsen speciaal uit Nederland hier te huur. Dus ik riep voor de grap terug dat die fietsen niet uit Nederland kwamen. Hij kon er niet echt om lachen. Hij vond dat ik er geen verstand van had en mijn mond moest houden. Dus ik begon in het Nederlands tegen hem te praten. Hij had toen vrij snel door dat ik uit Nederland kwam en kon toen wel lachen om wat ik zei.

Vervolgens kwamen we aan bij een club waar, volgens onze coach, het heel moeilijk was om binnen te komen. Toch ging hij proberen om ons allemaal binnen te krijgen. Hij heeft letterlijk geprobeerd de bewaker om te kopen om ons binnen te krijgen. Hij bood zo ongeveer 250 dollar. Uiteindelijk zijn we niet binnen gekomen om de meest stomme reden die je maar komt bedenken. Iemand uit onze groep had een shirt aan dat teveel zou opvallen in de club.

Ondertussen was het zo'n 1 uur s'nachts, aangezien we om 4 uur s'middags een wedstrijd moesten spelen en we er ook nog heen moesten rijden zijn we teruggegaan naar het hotel en zijn we gaan slapen.

De volgende dag moesten we om half twee bij de auto's zijn om te vertrekken. We besloten met zijn allen om de tijd die we nog overhadden te gebruiken om lekker op het strand te gaan liggen. Zo rond 1 uur zouden we richting de auto's gaan lopen.

Toen we op de boulevard waren merkte ik dat ik iets kwijt was. Mijn telefoon was nergens meer te vinden. Ik ben toen met 4 anderen achtergebleven om mijn telefoon te gaan zoeken. Na een half uur gezoch te hebben, en het eigenlijk ook wel te hebben opgegeven, kwamen we onze fietsenhandelaar weer tegen. Ik vroeg aan hem of hij mijn telefoon gevonden had. Hij zei van niet. Toen herkende hij wie ik was.

Ik moest van hem hier wachten en hij zou snel alle hotels op zijn fiets langsrijden om te kijken of iemand hem daar gebracht zou hebben. Ik had weinig hoop dat het zou lukken maar besloot toch even te wachten. na 10 minuten kwam hij terugrijden, hij zei dat ik mee moest komen want er was een telefoon gevonden in 1 van de hotels. Het bleek mijn telefoon te zijn toen ik daar aankwam. Het is echt ongelooflijk dat ik zo'n geluk heb gehad dat ik mijn telefoon nog heb.

Toen zijn we snel naar onze auto gelopen om alsnog op tijd te zijn voor de wedstrijd. Na drie keer fout te zijn gereden kwamen we een half uur voor aanvang aan bij de wedstrijd. Onze coach was niet bepaald blij en we konden allemaal op de bank beginnen. We speelden tegen een college uit port Lauderdale

De wedstrijd begon goed. We kwamen 3-0 voor in de vierde inning. In de zevende inning kwamen ze wel terug tot 3-2. Toen kwam de coach naar me toe en zei dat ik de achtste inning moest gooien. Dus ik begon me op te warmen en in te gooien. Bij het ingooien had in de indruk dat alles wat hij we had verteld de afgelopen twee weken ook echt begon te werken. Het was echt zo'n moment dat je in een keer iets begrijpt wat iemand je heel lang probeert duidelijk te maken.

Ik begon de achtste inning. De eerste bal die ik gooide werd geslagen, grondbal naar het derde honk, 1 uit.
De volgende slagman kon in op drie slag zetten. Slagman nummer drie sloeg een hoge bal naar het mid-field die werd gevangen. Na 9 ballen gegooid te hebben was ik dus uit de inning.

De coach kwam meteen naar me toe en gaf me complimenten over mijn techniek. Hij zei dat ik het veel beter deed als dat hij had verwacht. Hij heeft meteen mijn snelheid laten meten. Het blijkt dat ik nu constant 70 mijjl met een goede controle kan gooien. Dus dat is al een goede stap voorwaarts.

De wedstrijd wonnen we uiteindelijk met 4-2, zeker een goed resultaat. Toen begon meteen de terugreis.
Om half twee s'nachts kwamen we aan. We kregen te horen dat de training van vrijdag niet verplicht was en als we wilden trainen we om negen uur klaar moesten staan. Ik besloot wel te gaan.

Op vrijdag bleek dat ik de enige pitcher was die ging. Samen met vijf andere positiespelers begonnen we de training. Omdat ik de enige pitcher was heb ik s'ochtends prive-training gekregen van onze pitching coach. Hier heb ik ook gevraagd wat ik na drie maanden zou kunnen halen.

Hij zei dat als ik op deze manier door zou gaan ik na drie maanden het volgende zou kunnen gooien:
- fastbal ongeveer 85 mijl
- curve
- slider
- change
- evt sinker

Als ik dit daadwerkelijk red dan ben ik zeer gelukkig. Het is nu dus aan mij om dit ook daadwerkelijk te gaan halen. Hiervoor zal ik zeker mijn uiterste best gaan doen.
De volgende blog zal misshien iets langer op zich laten wachten omdat as week er niks gepland is.